فرمودند : خداوند متعال ، شأن زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را عظيم گردانيد و آنان را به شرافت مادرى امّت مخصوص كرد و رسول خدا به امير المؤمنين فرمود : اى ابا الحسن ، اين شرافت تا وقتى براى آن‌ها باقى است كه به طاعت خدا مشغول باشند ، و هركدام از آن‌ها كه پس از من ، خدا را نافرمانى كند و عليه تو خروج ( شورش ) نمايد ، راه را براى شوهر كردن وى باز گذار و او را از شرافت مادرى مؤمنين ساقط كن . « 1 » عرض كردم : معناى « فاحشة مبيّنة » كه چون زن در زمان عدّه مرتكب شود بر شوهرش رواست كه او را از خانهء خود اخراج كند ، چيست ؟ فرمودند : مقصود از فاحشهء مبيّنه « مساحقه » است نه زنا ، زيرا اگر زنى زنا كند و حد بر او جارى شود ، مردى كه مىخواسته با او ازدواج كند نبايستى به خاطر اجراى حد ، از ازدواج با او امتناع ورزد اما اگر مساحقه كند بايستى رجم شود ، و رجم ، خوارى است و كسى كه خدا فرمان رجمش را دهد ، او را خوار ساخته است ، و كسى را كه خدا خوار سازد ، وى را دور ساخته است و هيچ‌كس را نسزد كه با وى نزديكى كند . « 2 » عرض نمودم : اى فرزند رسول خدا ، معناى فرمان خداوند به پيامبرش موسى عليه السّلام كه فرمود : نعلين خود را بدر آر كه تو در وادى مقدس « طوى »

--> ( 1 ) . إنّ اللّه تقدّس اسمه عظّم شأن نساء النّبيّ صلّى اللّه عليه و إله فحصّهنّ بشرف الأمّهات فقال رسول اللّه : يا أبا الحسن إنّ هذا الشّرف باق لهنّ ما دمن للّه على الطّاعة ، فأيّتهنّ عصت اللّه بعدي بالخروج عليك فأطلق لها في الأزواج و أسقطها من شرف امومة المؤمنين . ( 2 ) . الفاحشة المبيّنة هي السّحق دون الزّنا فإنّ المرأة إذا زنت و أقيم عليها الحدّ ليس لمن أراده أن يمتنع بعد ذلك من التّزوّج بها لأجل الحدّ و إذا سحقت وجب عليها الرّجم ، و الرّجم خزي و من قد أمر اللّه برجمه فقد أخزاه ، و من أخزاه فقد أبعده ، و من أبعده فليس لأحد أن يقربه .